Offshore

Klasyfikacji rajów podatkowych można dokonać także ze pomocą innych czynników wedle, których sam wymiar opodatkowania nie jest najistotniejszą kwestią. Zaliczają się do nich przede wszystkim regulacje prawne za pomocą, których spółki zostaną zwolnione z obciążeń fiskalnych od dochodów zagranicznych. W zależności od danej oazy podatkowej, spółki mogą ubiegać się o status nierezydenta (ang. non resident status) lub mogą otrzymać status podmiotu zwolnionego z opodatkowania (ang. exempt status). Możliwa jest również sytuacja, w której dana lokalizacja oferuje obydwie powyższe możliwości, a jego przyznanie zależy od formy prawnej podmiotu rejestrowanego w danej strefie offshore. Różnice pomiędzy dwoma wymienionymi statusami ilustruje poniższa tabela 4.

W nawiązaniu do wymienionych powyżej kryteriów klasyfikacji rajów podatkowych, należy także wspomnieć o występowaniu specyficznych rozwiązań prawnych, które istnieją na pewnych terytoriach. Urugwaj, który nie jest powszechnie kojarzony z oazą podatkową opodatkowuje nie bieżący dochód, lecz zakumulowane bogactwa. Doroczna opłata koncesyjna za prowadzenia działalności wyliczana jest na podstawie obcych źródeł spółki i własnego majątku.

Czytaj dalej »

Z punktu widzenia inwestora, wybór lokalizacji do prowadzenia przedsiębiorstwa lub też jej zmiana w celu optymalizacji podatkowej, jest uzależniony od wysokości obciążeń fiskalnych nakładanych przez państwo. Podejmując próbę klasyfikacji stref offshore, należy wyszczególnić podział oaz podatkowych ze względu na wysokość oraz rodzaj podatków nakładanych na przedsiębiorcę. W przypadku wymiaru opodatkowania wyróżniamy terytoria w których w ogóle nie występuję podatek dochodowy lub jest on bardzo niski.

W zakresie rodzaju obciążeń fiskalnych można przedstawić jurysdykcje, w których rząd nakłada wysokie podatki, lecz oferuje preferencyjne stawki (mogą też być zerowe) dla pewnych typów działalności. Wyżej wymieniony podział jest dość umowny ze względu na złożoność systemów prawnych różnych rajów podatkowych. W każdym z łagodnych reżimów podatkowych skorzystanie z maksymalnego złagodzenia skali opodatkowania jest możliwe w przypadku spełnienia specyficznych wymagań w zakresie prowadzonej działalności.

Czytaj dalej »

Klasyfikacja oaz podatkowych nie jest prostym procesem ze względu na samą złożoność występowania zjawiska i może być przeprowadzona w oparciu o różne kryteria. Do najważniejszych typów kryteriów pozwalających na przeprowadzenie klasyfikacji rajów podatkowych można wyróżnić: potrzeby inwestora, wymiar obciążeń podatkowych oraz inne czynniki. Bazując na minimalizacji kosztów, przedsiębiorstwa osiągające zysk dzięki produkcji, poszukują lokalizacji, w których wysokość obciążeń fiskalnych będzie jak najniższa. Tak zwane „produkcyjne raje podatkowe” występują praktycznie na całym świecie, także na terenie jurysdykcji, w których istnieją wysokie podatki zarówno dla przedsiębiorstw krajowych jak i zagranicznych.

Czytaj dalej »

Raj podatkowy cechują bardzo liberalne rozwiązania prawne regulujące kwestie rejestracji, prowadzenia oraz działania spółek. Wszelkie formalności są zredukowane do niezbędnego minimum, dzięki czemu przedsiębiorca ma możliwość sprawnego rozpoczęcia działalności oraz prostego funkcjonowania przedsięwzięcia.

Ważną kwestią jest również stabilność ekonomiczna, gospodarcza i polityczna danej jurysdykcji podatkowej. Stabilny system polityczny oparty o demokrację, solidna sytuacja ekonomiczna terytorium, a także sprawnie działająca gospodarka są czynnikami, które są istotne dla przedsiębiorcy obawiającego się nacjonalizacji kapitału zgromadzonego w strefie offshore.

Czytaj dalej »

Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. OECD) utworzyła ogólną definicję oazy podatkowej, za którą uznaje się terytorium, na którym istniejący system fiskalny umożliwia podmiotom zagranicznym znaczne zredukowanie obciążeń podatkowych w ich macierzystym kraju.

Raj podatkowy powinien, zatem charakteryzować się kilkoma istotnymi cechami, z których najważniejsza to oczywiście minimalna bądź praktycznie zerowa skala opodatkowania bezpośredniego.

Czytaj dalej »

W terminologii związanej z problematyką rajów podatkowych występują również pojęcia bliskoznaczne, które odnoszą się bardziej do samego zjawiska opodatkowania niż do geograficznego położenia danego terytorium. Można wyróżnić terminy tj. łagodny reżim podatkowy czy też konkurencja podatkowa. W polskim systemie prawnym nie istnieje sformułowanie raj czy też oaza podatkowa. Zamiast tego ustawodawca zastosował określenie: „kraje i terytoria stosujące szkodliwą konkurencję podatkową”.

Czytaj dalej »

Pojęcie terytorium o łagodnym reżimie podatkowym nie jest jednoznacznei łatwe do zdefiniowania. Każde z takich obszarów charakteryzuje się zróżnicowanym systemem podatkowym w zakresie stawek, kwot oraz sposobów naliczania obciążeń fiskalnych.

W literaturze przedmiotu stosuje się zróżnicowaną terminologię zależną między innymi od położenia danego terytorium. W angielskim obszarze językowym występuje pojecie „tax haven”. „Haven” pochodzi z języka germańskiego i jest to określenie opłaty kotwicznej, która symbolizuje spokojne i bezpieczne miejsce.

Czytaj dalej »